رهبری، طی سخنانی که در میان جمعی دست‌چین شده با عنوان به اصطلاح «نخبگان علمی-فرهنگی» سخن می‌گفت با صحه گذاشتن دوباره بر انتخابات مغلوط و مخدوش دهم و تایید کودتای سرخ بر علیه رای سبز ملت ایران، به وضوح دست قضات و بازجویان را برای تحت فشار قرار دادن فعالان سیاسی دربند برای طریق صدور احکام غیرعادلانه، بازجویی‌ها و انفرادی‌های غیر انسانی و فشارهای روحی و جسمی بازتر کرد. متاسفانه انتظار می‌رود که پس از این سخنان که بی‌شباهت به سخنرانی رهبری در نماز جمعه معروف وی نیست، این بار به جای مردم کوچه و خیابان، فعالان سیاسی، اجتماعی و مطبوعاتی دربند هدف قرار داده شوند.

در این سخنرانی، رهبری با سرزنش رهبران جنبش سبز به دلیل ایستادگی آن‌ها بر مواضع اصلاح‌طلبانه خود، از تداوم حرکت جنبش سبز مردم ایران ابراز ناخرسندی کرد و این جریان عدالت‌خواه و مردمی را بار دیگر ساخته و پرداخته دست خارجی‌ها دانست. وی در بخش مهمی از سخنان خود، رهبر ضمن تایید چندباره کودتای صورت گرفته علیه رای و جان مردم، انتقاد به این روند و زیر سوال بردن انتخابات مخدوش دهم را جرم خواند و ضمن نکوهش انتقادات سبز مردم و فعالان سیاسی به تقلب گسترده در انتخابات دهم، اعتراض علیه نتیجه انتخابات را بزرگترین جرم ممکن خواند. در واقع این سخن رهبری چراغ سبزی برای صدور احکام سنگین زندان و مجوزی تلویحی به بازجویان، برای تحت فشار گذاشتن بیش از پیش اسرای جنبش سبز خواهد بود.

در این سخنرانی که تنها چند روز قبل از راهپیمایی سیزدهم آبان و در حالی‌که مردم سبزاندیش ایران خود را برای یک حضور عظیم و گسترده دیگر آماده می‌کنند، رهبری ضمن اشاره‌ای به سخنرانی معروف خود از تریبون نمازجمعه، تلویحا تکرار حوادث بعد از انتخابات که با صدور مجوز وی صورت گرفته بود را در یادها زنده کرد. سخنرانی دیروز که بسیاری از نخبگان دانشگاهی و رتبه‌های نخست کنکور و برندگان المپیاد به بهانه‌های مختلف از حضور در آن سر باز زده بودند، تعداد معدودی از برگزیدگان المپیاد و کنکور سراسری حضور داشتند و کمتر از ۱۰ نفر از آنان در این مراسم صحبت کردند.

تنها سه روز پیش از ایراد این سخنان، مانور ویژه نیروی انتظامی در اصفهان صورت گرفته بود. مانوری که در آن صحنه‌های درگیری، مشابه صحنه‌های درگیر شدن سرکوبگران با معترضین به نتایج انتخابات گرته‌برداری شده بود و در آن «مضروبان» یا به زبان عوامل نیروی انتظامی، «اغتشاشگران» با لباس سبز در عکس‌های منتشره برجسته شده بودند. در واقع باید گفت که این مانور بیش از آنکه به دلیل ایجاد امنیت خاطر برای مردم کشور انجام شده باشد، به نیت ارعاب و تهدید مردم در روزهای منتهی به ۱۳ آبان صورت گرفته است.

اما در این میان آنچه بیش از هر موضوع دیگری حائز اهمیت است، این نکته است که تمامی این واکنش‌ها به دلیل حضور قریب‌الوقوع گسترده مردم سبزاندیش در مراسم روز سیزدهم آبان است. حامیان کودتا بار دیگر از حضور متحد و یکپارچه مردم، بازتاب وسیع خبری آن و در واقع سبزشدن ۱۳ آبان دچار هراس و ترس شده‌اند و تنها راه منصرف ساختن مردم از حضور در این عرصه را ترویج و تزریق گفتمان خشونت و امنیتی ساختن فضای جامعه می‌دانند.

این امر البته به حربه‌ای کهنه و نخ‌نما بدل شده است و حنایی اقتدارگریان دیگر نزد ملت رنگی ندارد. کودتاگران دیر یا زود خواهند فهمید که تمامی واکنش‌های مرعوبانه آنها نتیجه‌ای جز مشروعیت‌دادن بیش از پیش به حضور سبز مردم ندارد و راهی جز به رسمیت شناختن حق و حقوق سبز ملت ایران پیش رویشان قرار ندارد. آنچه هدف محرض و مشخص جنبش سبز در این مرحله است، رخنه گام به گام در دل قدرت نامشروع دولت کودتا از طریق سازو کارهای صلح‌آمیز و مبتنی بر آرامش است.

حضور قانونمند و گسترده مردم سبزاندیش ایران در روز ۱۳ آبان آب سردی خواهد بود بر آتشی که حامیان کودتا مجددا در تلاش برای افروختن آن هستند. این حضور ملی به معنای اعتراضی وسیع و گسترده در سطح کشور به فجایع رخ داده و به خصوص احکام ناعادلانه‌ای خواهد بود که با سخنان دیروز رهبری، احتمالا در روزهای آتی برای فعالان سیاسی و مطبوعاتی دربند صادر خواهد شد.

باید دوباره کمر همت بست و با حضوری دیگر صدای اعتراض سبز ملت ایران را به گوش تمام زورمدارانی که با نادیده گرفتن ملت«سرنوشتی جز سقوط ندارند» رساند.

موج سبزآزادی