فایل صوتی:

http://www.2shared.com/fadmin/5188003/eca60848/20090325_HR_PROG_52_behrooz_alavi_rewayat.mp3

بهروز علوی از بچه‏های «انجمن اسلامی (تاسیس 1349) دانشگاه تربیت معلم تهران.» در تماسی با رادیو زمانه  در مورد بازداشت خانم شبنم مددزاده، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی این دانشگاه و عضو هیأت رییسه‏ی شورای تهران دفتر تحکیم وحدت چنین می گوید:

ابتدا در مورد نحوه‏ی بازداشت خانم مددزاده:

ایشان صبح روز پنجشنبه، یکم اسفند ماه، به قصد شرکت در جلسه‏ی شورای تهران دفتر تحکیم وحدت، از دانشگاه خارج شد و در یکی از خیابان‏های تهران ربوده شد.

حدود ساعت سه بعد از ظهر همان روز از کلانتری رجایی شهر کرج با برادر ایشان تماس گرفته شد که: بیایید و خواهرتان را این‏جا تحویل بگیرید.

برادر ایشان، آقای فرزاد مددزاده، به این کلانتری مراجعه کرد. ما نمی‏دانیم در ‏‏‏‏آن‏جا چه حرفی رد و بدل شد و چه اتفاقی افتاد که بعد از آن، ما از او هم بی‏‏خبر بودیم.

می‏توان گفت، نحوه‏ی این بازداشت در ارتباط با دانشجویان، خیلی کم‏سابقه بود. این که یک نفر به این شکل ربوده شود. خصوصاً که تا سه روز بعد (شنبه سوم اسفند ماه) ما هیچ خبری از ایشان نداشتیم.

تا این که، حوالی ساعت 12 روز شنبه، آقایی ظاهراً به عنوان مامور دادگاه انقلاب تهران، به دانشگاه آمد و با خانواده‏ی ایشان و بچه‏های انجمن اسلامی دانشگاه جداگانه صحبت کرد:

این که خانم مددزاده را بیرون از دانشگاه گرفته‏اند، ربطی به مسایل داخل دانشگاه ندارد. تاکید کرد که هیچ فعالیتی صورت نگیرد و بچه‏ها آرامش خود را حفظ کنند. دادرسی خانم مددزاده هم مراحل خود را طی می‏کند و ایشان تا چند روز دیگر به دانشگاه برمی‏گردد.

در مورد این که ایشان اصلا کی بود، می‏توان بیشتر صحبت کرد. اما چرایی این بازداشت و این که خانم مددزاده چرا بازداشت شد را می‏خواهم توضیح بدهم.

همان‏طور که در جریان هستید، خرداد ماه گذشته، در حین اعتراضات گسترده‏ی دانشجویی بود که دانشگاه تربیت معلم هم به دلیل نارسایی‏های صنفی و رفاهی، دست به اعتراض زده بود. این اعتراض دوازده روز طول کشید و مدت ده روز از این مدت را معترضین در اعتصاب غذا بودند.

این حرکت کم‏سابقه نقطه عطفی در تاریخ مبارزات دانشجویی بود. مسئولین دانشگاه و وزارت علوم حاضر به مذاکره با متحصنین شدند که با پذیرش تمام خواسته‏ها، هم تحصن و هم اعتصاب غذا شکسته شد.

اما متاسفانه، هنوز دو ماه از ماجرا نگذشته بود که موجی از سرکوب علیه تربیت‏ معلمی‏ها شروع شد.
در ادامه‏ی این سرکوب‏ها، مجوز فعالیت انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس 1349) لغو شد. هشت نفر از متحصنین احکام ممنوعیت از تحصیل دریافت کردند، حدود چهل نفر به کمیته‏ی انضباطی احضار شدند. دوازده نفر هم از طریق حراست، یا تماس تلفنی به دادگاه انقلاب احضار شدند.

شایان ذکر است که مسئولین در مذاکره با متحصنین، تعهد کتبی دادند که حتا یک نفر هم به خاطر این قضیه به کمیته‏ی انضباطی احضار نشود و در صورتی که نهادهای خارج از دانشگاه، دانشجویان را احضار کردند، دانشگاه هیچ گزارشی به آن‏ها ندهد و در حد توان هم از احضارشدگان حمایت کند.

خانم شبنم مددزاده از اعضای تیم مذاکره کنند و هسته‏‏ی مرکزی تحصن بود. هم به کمیته‏ی انضباطی و هم به دادگاه انقلاب احضار شد. ولی به هیچ‏کدام مراجعه نکرد. چون می‏دانست این کار برخلاف توافق صورت گرفته است و اگر مسئولین حکمی به او ابلاغ کنند، این کار را نخواهد کرد. تا این که در یکم اسفند ماه به این شکل دستگیر شد.

شروع مجدد یک سری اعتراضات صنفی از اواسط بهمن ماه و جمع‏آوری امضا از طریق انجمن اسلامی دانشجویان، برای تغییر برنامه‏ی غذایی (خانم مددزاده جزو کسانی بود که این امضاها را جمع می‏کردند) یکی از حرکت‏های بعد از تحصن بود.

هم‏چنین ایشان، مقاله‏ای را تحت عنوان «صد سال مبارزه برای آزادی و عدالت» نوشته بود ک در سایت‏های دانشجویی، از جمله خبرنامه‏ی امیرکبیر و خبرنامه‏ی تربیت معلم، درج شد.

اما عکس‏العمل‏هایی هم نسبت به این بازداشت وجود داشت. کمیسیون دفاع از حقوق زنان دفتر تحکیم وحدت و همین‏طور خود دفتر تحکیم وحدت، بیانیه‏هایی را در اعتراض به بازداشت‏های گسترده‏ی دانشجویان، از جمله بچه‏های پلی‏تکنیک و خانم مددزاده، منتشر کردند.

روز شانزدهم اسفند ماه نیز بسیاری از فعالین سیاسی و مدنی در منزل آقای نریمان مصطفوی، جمع شدند. در این جلسه، آقای عبدالله نوری، آقای عباس عبدی و… شرکت داشتند و طی آن خواستار آزادی هرچه سریع‏تر دانشجویان شدند.

انجمن اسلامی دانشگاه تربیت معلم هم دو بیانیه در اعتراض به این بازداشت منتشر کرد و در آن ضمن محکوم کردن بازداشت غیرقانونی خانم مددی، خواستار آزادی هرچه سریع‏تر ایشان شد.

اتفاق دیگری هم که افتاد، این بود که روز هیجدهم اسفند ماه، مادر خانم مددزاده به دانشگاه آمد و خواهان آزادی دخترش شد. ایشان سن و سال بالایی دارد و وضعیت روحی فوق‏العاده نامساعدی هم داشت. آن روز به دانشگاه آمد. فارسی هم نمی‏توانست صحبت کند و به زبان ترکی به مسئولین دانشگاه و هم‏چنین دانشجویان می‏گفت که: من دخترم را می‏خواهم.

ایشان حتا آن‏جا تهدید به خودسوزی کرد که جو احساسی پیش آمد و تجمعی یک ساعته با حضور بیش از صد دانشجو صورت گرفت.

منتها، بعد از سی و پنج روز و تمام اتفاقاتی که افتاد، هنوز هیچ خبری از خانم مددزاده نداریم.
اتهامی که به ایشان زده شده، همکاری با گروهک مجاهدین خلق است که این اتهام هیچ‏گونه پشتوانه‏ی حقوقی و مبنای صدقی هم ندارد.

تابستان گذشته هم که تعدادی از بچه‏ها را دستگیر کرده بودند، به چند نفری از آنان، اتهام همکاری با گروه‏های مخالف کرد (کومله، پژاک و…) زده بودند. اما چون خانم مددزاده کرد نیست و همین‏طور اخبار مربوط به سازمان مجاهدین خلق، الان در بورس است، بهترین وسیله‏ای است که می‏توانستند با آن خانم مددزاده را تهدید کنند.

چه بسا اگر اسم گروه یا سازمان دیگری در این مقطع مطرح بود، حتما ایشان را به همکاری با آن‏ها متهم می‏کردند.

اما در مورد این که حقوق ایشان به چه شکلی نقض شد، سوال این است که آیا ربودن یک انسان، یک دانشجو، یک فعال دانشجویی تا چه اندازه وجاهت قانونی دارد؟ و چقدر پذیرفته شده است؟ و ما خواهان آن هستیم که هرچه سریع‏تر به این مساله رسیدگی شود.

این خانم بدون هیچ حکم قضایی، بدون هیچ احضار قبلی، بدون حتا هیچ تماس تلفنی، به این شکل ربوده می‏شود. الان سی و پنج روز است که در بازداشت است و حق صحبت با وکیل خود را هم ندارد.

لازم است، ذکر کنم که آقای محمد صالح نیک‏بخت، وکالت ایشان را برعهده گرفته و به دادگاه مراجعه کرده است، اما پرونده را به ایشان نداده‏اند.

این‏گونه اتهاماتی که به دانشجویان می‏زنند، از جمله اتهام همکاری با مجاهدین خلق به خانم مددزاده، در سه چهار سال گذشته به شدت علیه دانشجویان مورد استفاده قرار گرفته است.

دانشجویانی مثل زینب بایزیدی، یاسر گلی، حبیب‏الله لطیفی و… حتا دانشجویانی از شورای مرکزی دفتر تحکیم، مثل بهاره‏ هدایت، صباح نصری، محمد هاشمی، به همکاری با گروهک‏های معاند نظام متهم شده‏اند.

چطور است که به یک باره در دو سه سال گذشته، این گرو‏ه‏ها تا این حد قوی شده‏اند و دارند نیروهای‏شان را در دانشگاه‏های مختلف پخش می‏کنند؟

آیا این حربه‏ای تازه برای سرکوب دانشجویان نیست؟ آیا حربه‏‏‏‏ای تازه برای سرکوب مخالفان مدنی نیست؟

به‏‏خصوص سازمان مجاهدین خلق، نمی‏خواهم توهینی به کسانی که معتقد به این جریان هستند، صورت بگیرد.

اما به راستی در ده سال گذشته، سازمان مجاهدین خلقی که بزرگ‏ترین حرکت و عمل‏اش، تغییر فرکانس برنامه‏ی تلویزیون‏اش بوده و یا به جز اجرای دو تا سرود برای سردمدارانش، چه حرکت معاند نظامی می‏تواند انجام بدهد.

آن‏هم برای کسی مانند خانم شبنم‏ مددزاده که دوست ما بوده، او و تفکرش را می‏شناسیم و می‏دانیم چنین چیزی در مورد ایشان صحت ندارد. اصلاً چه فعالیت معاند نظامی ایشان می‏تواند در این سازمان انجام بدهد.

به هرحال ما خواهان آزادی هرچه سریع‏تر ایشان هستیم و امیدواریم ایشان و همه‏ی بچه‏های پلی‏تکنیک و حدود بیست و پنج دانشجوی دیگر که هم‏اکنون در زندان اوین و رجایی شهر هستند، هرچه زودتر آزاد شوند و این جریان به‏زودی فیصله پیدا کند.

رادیو زمانه

در آستانه سال نو، دوستان و آشنایان دانشجویان دربند، کارت های تبریک سال جدید را با یاد دانشجویان زندانی طراحی کردند.

در فراخوان مربوط به این کارت های تبریک آمده است:

“برای دانشجویان زندانی در اوین کارت تبریک عید بفرستید، عکس دانشجویان را در سفره ۷ سین بگذارید”

بر روی این کارت تبریک، نام دانشجویان زندانی ذکر شده و در پشت آن نیز آدرس زندان اوین ذکر شده است.

قرار است این کارت های تبریک به صورت نمادین از سوی فعالین دانشجویی، اجتماعی و سیاسی برای دانشجویان دربند به زندان اوین ارسال شود.

اسامی دانشجویانی که بر روی این کارت تبریک ذکر شده است، عبارتند از: حسین ترکاشوند، مجید توکلی، اسماعیل سلمانپور، کورش دانشیار، عباس حکیم زاده، مهدی مشایخی، نریمان مصطفوی، احمد قصابان، یاسر ترکمن، شبنم مدد زاده، ساناز اللهیاری، محمد پورعبدالله، بهمن خدادای، علی رضا داوودی، حسین سرشومی، ارسلان صادقی و امیرحسین محمدی فر.

با درود به شما و تمامی همکاران گرامیتون در آژانس ايران خبر . از اینکه این فرصت رو در اختیار بنده گذاشتید سپاسگزارم

خبرنگار آژانس ايران خبر:علت دستگيري خانم مدد زاده چي بود و به چه اتهامي ايشون رو دستگير كردند ؟
همانطور که خود شما هم مستحضر هستید خرداد ماه گذشته یعنی خرداد سال 87 عرصه ی اعتراضات گسترده ی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران بود. دراین ماه خجسته دانشجویان نشان دادند که علیرغم همه ی سرکوب هایی که در حقشون اعمال میشه جسور تر از همیشه در صحنه حضور دارند و برای دفاع ار حق و حقوق از دست رفته شون سر سوزنی قصور به خود راه نمی دهند. و اینچنین بود حماسه ای آفریدند که تا ابد همچون ستاره درخشانی بر آسمان تربیت معلم وهمچنین جنبش دانشجویی خواهد تابید.
این اعتراضات 12 روز طول کشید که 10 روز از این مدت رو بچه ها با ازخود گذشتگی هرچه تمامتر در اعتصاب غذا به سر بردند. وبا رسیدن به همه خواسته هاشون در مذاکره با مسئولین وزارت علوم و دانشگاه به اعتصاب خود پایان دادند. اما متاسفانه هنوز 2 ماه از این حادثه ی میمون نگذشته بود که بازار کینه توزی و انتقام جویی مسئولین گرم شد و علی رغم تعهد صریح اونها به اینکه حتی یک نفر از متحصنین به کمیته انضباطی احضار نشه و اون تعداد حکمی که در روزهای آغازین تحصن صادر شده بود هم ملغی بشه ، دیدیم که نه تنها اون 8 حکم سنگین ممنوعیت از تحصیل لغو نشد بلکه حدوداً 40 نفر دیگر هم به کمیته سرکوبگر انضباطی احضار شدند و 12 نفر هم از طریق تماس های تلفنی یا با اعلام غیر رسمی ازسوی دفتر پیگیری وزارت اطلاعات و یا از کانال مخوف حراست دانشگاه به دادگاه انقلاب کرج احضار شدن . که هر کدوم از کسانی که مراجعه میکردند چندین روز رو داخل سلولهای انفرادی یا بندهای عمومی می گذروندند.
خوب خانم شبنم مددزاده هم که از اعضای هسته ی مرکزی تحصن و همچنین عضو تیم مذاکره کننده با مسئولین بودند ، از این موارد مستثنی نموندند . هم به کمیته انضباطی دانشگاه و هم از طریق تماس های تلفنی و پیامک ! به دادگاه انقلاب فرا خوانده شدند . ایشون به هیچ کدام از این مکانها مراجعه نکرد تا اینکه در تاریخ پنجشنبه یکم اسفند ماه سال هشتادو هفت در یکی از خیابانهای تهران ربوده شد
وچون نمی توانستند کوچک ترین اتهام یا برچسب رو با توجه به خصوصیات بارز اخلاقی که داشتن به ایشون نسبت بدهند در حالیکه اخبار و مسائل سازمان مجاهدین خلق به قول معروف روی بورس بود ، اتهام ارتباط با این گروه رو به ایشون زدند . و ای بسا که اگر نام گروه دیگری در زمان بازداشت خانم مددزاده مطرح می بود شاید حالا ایشون به اتهام ارتباط با گروه دیگری محبوس میشدند!


خبرنگار آژانس ايران خبر: اگه امكان داره مقداري هم در رابطه با نحوه دستگيري و برخورد با ايشون اگه مطلع هستيد بگيد ؟
بله . همونطور که اشاره کردم ایشون در تاریخ پنج شنبه 1/12/1387 در حالی که از دانشگاه خارج شده بود در یکی از خیابانهای تهران بدون اینکه حتی همونطور که قبلاً مرسوم بود تماس تلفنی ای با ایشون گرفته بشه یا کیفرخواست و احظاریه ای از طرف مراجع قضایی دریافت بکنن با طرزی خودسرانه و غیر قانونی ربوده شدن. ساعاتی بعد از این ماجرا با برادر ایشون یعنی آقای فرزاد مددزاده تماس می گیرن و بهش اعلام میکنن که ما از کلانتری به شما زنگ می زنیم . خواهرتون اینجاست و برای تحویل گرفتن و آزادیشون به اینجا مراجعه کنید . وایشون هم به اون آدرسی که بهش میدن میره . اما بنده خبر ندارم که اونجا چه اتفاقی افتاد و چه حرفهایی ردو بدل شد که دیگر ایشون هم به خانه برنگشتند و به همراه خواهرشون راهی سلولهای انفرادی شدند.
از این دو نفر کاملا بی اطلاع بودیم تا اینکه پنج روز بعداز این حوادث شخصی علی الظاهر از طرف دادگاه انقلاب به حراست دانشگاه تربیت معلم مراجعه می کنه و خبر بازداشت اونها ، از طرف نیروهای امنیتی رو به خانواده مددزاده وهمچنین اعضای انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس 1349) میده که اعضای انجمن رو هم تهدید میکنه تا به خاطر این قضیه هیچ اقدامی نکنن تا براشون دردسر ایجاد نکنه .
مطلبی که اینجا حائز اهمیت هستش اینه که اگر اون شخص از طرف دادگاه انقلاب به مکان مشکوکی مثل حراست دانشگاه مراجعه کرده بود ، مطابق با قوانین جمهوری اسلامی اصل بر برائت و پاکی قرار گرفته مگر اینکه خلاف آن در مورد یک فرد ثابت بشه . درحالی که این آقا بدون اینکه کسی تا اون مقطع زمانی اقدامی انجام داده باشه بچه های انجمن اسلامی رو تهدید میکنه به اینکه کاری برای نجات دوستشون انجام ندهند. هرچند که اگر هراقدامی هم در چهارچوب قانون صورت میگرفت کسی مستوجب مجازات واقع نمی شد. با این اوصاف آشکار می شه که دست نهادهای دیگه ای در این امر دخیل هست نه چیزی به اسم دادگاه ومراکز قضایی !
وهمچنین شخصی که مظنون به انجام کاری خلاف قانون باشه طبق قواعد قضایی فقط 48 ساعت آن هم با حکم قاضی حق دارند که اون شخص رو توی بازداشتگاه برای تکمیل تحقیقات ابتدایی در مورد پرونده نگه دارن . نه چیزی حدود یک ماه همونطور که در مورد خانم مددزاده صورت گرفته وحتی در بعضی موارد هم به مرز دو سال هم رسیده .

خبرنگار آژانس ايران خبر:اتهام وارده آيا منطبق بر آيين نامه ها وقوانين انضباطي بوده است؟اساسا مبناي چنين تصميم گيري چه بوده است ؟
هیچ مبنایی برای اینگونه تصمیم گیری ها نه در قانون درج شده ونه درهیچ جای جهان این موارد رو به رسمیت می شناسند.
اساسا کسانی که فعالیت سیاسی انجام میدن و اون فعالیت ها به مزاق عده ای خوش نمیاد و چون در قانون چیزی به اسم جرم سیاسی مشخص نشده لذا با اتهامات بی پایه و اساسی از قبیل اقدام علیه امنیت ملی ، تشویش اذهان عمومی ، تبلیغ علیه نطام ،و توهین به مقدسات اون شهروند رو به صلابه می کشند . ولی در مورد خانم مددزاده که به خاطر اعتراضات صنفی و در ادامه همون موج سرکوب در تابستان گذشته بعد از خردادماه ، بازداشت شدن. پس این اتهامات مذکور نه به ایشون قابل استنادهست وهم اینکه از بس تکراری شدن که حتی کسانی که اونها رو برعلیه شهروندان بکار می برن جدیدا به گاف خودشون پی بردن و برای ایجاد تنوع به چیزهای دیگری از قبیل ارتباط با فلان یا بهمان گروه اپوزیسیون روی آوردن .


خبرنگار آژانس ايران خبر: با توجه به اينکه فعاليت‌هاي ايشون درون دانشگاه صورت گرفته‌است، آيا مراجع قضايي صلاحيت ‏رسيدگي به چينين اتهامات را دارند؟‏‎
نخیر، هیچ مرجعی بیرون از دانشگاه حق رسیدگی یا پیگیری مسائل داخل دانشگاه رو نداره مگر اینکه از شخص خاصی شکایت یا برعلیه او دادخواستی تقدیم دادگاه شده باشه و یا اینکه مدعی العموم از وی شاکی باشه . اونوقت دادگاه حق خواهد داشت که شخص متهم رو به دادگاه احضار بکنه تا ازش بازجویی به عمل بيارند و چون دانشگاه خودش دارای قوانین و مقررات داخلی است پس اگه اقدام خلافی در آن صورت بگیره مطابق با آئیین نامه های داخلی عمل خواهند کرد.


خبرنگار آژانس ايران خبر: بعد از دستگیری چه پاسخی به پیگیری های خانواده ایشون دادند؟
تنها پاسخی که خانواده خانم مددزاده پس از پیگیری های مداوم دریافت کردند این بود که بعداز گذشت چندروز با خبر شدند که به بند 209 زندان اوین منتقل شدند . حدود 20روز رو توی انفرادی های این بند گذروند تا اینکه در 21 اسفند ماه همراه خانم رکسانا صابری به بند عمومی 240 منتقل شدن و اجازه دداند تا با ایشون ملاقات بکنند . ولی تا حالا اجازه ملاقات با وکیل رو به ایشون نداده اند.


خبرنگار آژانس ايران خبر: لطفا میشه اشاره کوتاهی به پروسه فعالیتهای شبنم داشته باشید ؟
ایشون که سال 1384 در رشته کامپیوتردر دانشگاه تربیت معلم پذیرفته شد از همان روزهای نخستین دوران دانشجوییشان وارد انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس 1349) شد و به عنوان شورای عمومی فعالیت های خودش رو شروع کرد اما اهتمام و جدیت ایشون در انجام کارهای تشکیلاتی و بنیه ی فکری قوی ای که داشتند باعث شد که وقتی به عنوان کاندیداتور شورای مرکزی مجتمع پردیس کرج دانشگاه تربیت معلم مطرح شوند با اکثریت آرا به این شورا راه پیدا کنه و به عنوان دبیر سیاسی فعالیتهای خودش رو در سطحی بالاتر دنبال بکند.
در تمام برنامه های تشکیلاتی حضور مستمر و چشم گیر داشت و اگر در اعتراض به مسئله یا مشکلی در دانشگاه حرکت توده ای اعتراض آمیزی شکل میگرفت ایشان همواره در صفوف اول قرار میگرفتن و در راستای حل مشکلات و معضلات تمام توان و پتانسیلش رو به کار میگرفت . بنده اون زمان که افتخار عضویت در انجمن اسلامی رو داشتم و به عنوان دبیر فعالیت میکردم همیشه رویکرد و سرعت عمل ایشون در انجام اموری که بهشون محول میشد رو تحسین میکردم . محال بود که کاری به ایشون سپرده بشه و اون رو به نحو احسن انجام نده .
وقتی هم که اعتراضات خردادماه شروع شد ایشون همواره مفید و تاثیر گذار بودن و حتی زمانی که تحصن با قبول تمام خواسته ها به پایان رسید و بعضی نقض پیمانها مشاهده شد ، کمیته ای برای پیگیری تحقق مفاد تعهد نامه مسئولین با متحصنین شکل گرفت که خانم مددزاده از اعضای برجسته این کمیته بودن . هنگامی که دانشجوها رو به دادگاه انقلاب و کمیته انضباطی احضار میکردند ،خانم مددزاده برای دفاع از اونها و خبرسانی در مورد وضعیتشون سراز پا نمی شناخت و با تمام توان برای آزادی و دفاع از حقوقشون تلاش میکرد.چند روزی هم قبل از اینکه بازداشت بشن از طرف شورای تهران دفتر تحکیم وحدت به عضویت در هیئت رئیسه ی این شورا انتخاب شدند.

خبرنگار آژانس ايران خبر: از طرف ساير دوستان دانشجوي ايشون هم جهت آزادي ايشون اقدامي صورت گرفته؟ چه پاسخی دادند؟
بله عکس العکمل هایی نسبت به بازداشت ایشون صورت گرفته ازجمله کمیسیون دفاع از حقوق زنان دفتر تحکیم وحدت بلافاصله بعد از ربودن ایشون بیانیه ای صادر کرد و بازداشت خودسرانه ی خانمها شبنم مددزاده و سحر یزدانی پور از دانشگاه شیراز رو قویاً محکوم کرد . همچنین دفتر تحکیم وحدت هم با صدور بیانیه به بازداشتهای اخیر دانشجویان در دانشگاههای تهران ، پلی تکنیک ، همدان، اصفهان و خانم مددزاده از تربیت معلم شدیدا اعتراض کرد.
و در تاریج جمعه 16 اسفند جمعی از فعالین سیاسی و مدنی مانند آقایان سعید حجاری ، هاشم آقا جری ، حبیب الله پیمان،مهندس متوسلی ،محمد ملکی ،رضا علی جانی ،عباس عبدی ، علی شکوری راد، مصطفی تاج زاده و ... به همراه کمیته پیگیری وضعیت دانشجویان بازداشتی نشستی رو در منزل یکی از پلی تکنیکی های در بند تشکیل دادند و ضمن اعتراض به بازداشت و برخوردهای ناشایست با دانشجویان ،خواستار آزادی این افراد شدند تا عید باستانی نوروز رو در کنار خانواده هاشون به جشن بنشینند .
انجمن اسلامی دانشجویان ( تاسیس 1349) هم در اعتراض به بارداشت شبنم مددزاده دو بیانیه صادر کرد که محور اونها رو میتونم به این نحو بگم . به بازداشت، آنهم به این شیوه غیر قانونی اعتراض شده بود . خانم مددزاده رو از اتهامات بی اساسی که بهش زدن ، تبرئه کرده بودن. از تعداد قلیلی دانشجویان که در اعتراضات خرداد ماه نقش داشتند که بعداً با دلایل مشکوکی راهشون رو جدا کردن به خاطر دامن زدن به این اتهامات بی پایه انتقاد شده بود و در آخر هم مسئولین دانشگاه رو به خاطر سکوت در قبال این مسئله مورد سرزنش و عتاب قرار داده بودند. اینجا یه نکته ای که مهمه عرض کنم این هستش که هنگامی اعضای انجمن اسلامی داشتن بیانیه شماره 2 رو پخش میکردند یکی از اعضای انجمن جعلی دانشجویان موسوم به انجمن 68 بچه ها رو مورد هتاکی و فحاشی قرار میده و چند ساعت بعدش هم شخصی که گفته میشه عضو بسیج هستش به طرف بچه های انجمن که در حال توزیع بیانیه بودند حمله ور میشه که آقای محمد قدس از اعضای انجمن اسلامی ، از ناحیه سر دچار آسیب دیدگی میشن.
عکس العمل بعدی هم در تاریخ 18 اسفند ماه صورت گرفت که حدوداً 300نفر از دانشجوهای تربیت معلم در اعتراض به بازداشت خانم مددزاده و همچنین طولانی شدن مدت بازداشت ایشون تجمع کردند. خواهر و مادر شبنم هم به جمع معترضین پیوستند و درحالی که وضعیت روحی بسیار نامناسبی داشتند ، تهدید کردن در صورتی که فرزنداشون آزاد نشن خود سوزی خواهند کرد که امیدوارم این مسأله پیش نیاد.
ووقتی که این تجمع صورت گرفت و حراست دانشگاه هم وضعیت روحی نامناسب مادر خانم مددزاده و نگرانی دانشجوها رو مشاهده کرد ، با دادستان تهران تماس گرفت که نهایتا ایشون رو از بندهای انفرادی 209 زندان اوین به بند 240 منتقل کردند و دوروز بعدش هم اجازه ملاقات با ایشون را به خانوادش دادند و تاکید هم کردند که قبل از رسیدن عید نوروز ایشون رو آزاد خواهند کرد .این تنها پاسخی بود که پیگیری های مداوم به دنبال داشت.


خبرنگار آژانس ايران خبر: پاسخ نهایی در رابطه با آزادی ایشان و اتهاماتی که به ایشان زدند چی بود؟
پاسخ به عکس العمل هایی که در واکنش به دستگیری ایشون صورت گرفته بود رو توی سوال قبلی تون عرض کردم . در مورد اتهاماتی که متوجه ایشون کردند هیچ پاسخی نداند. فقط در تاریخ 13 اسفند سخنگوی قوه قضائیه در پاسخ به خبرنگاری که در مورد شبنم مددزاده از وی سوال پرسید، گفت که ایشون رو به اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین خلق بازداشت کردیم . که اتهامی کاملا کذب هست چون ما خانم مددزاده رو از نزدیک می شناسیم و با افکارش آشنایی داریم .این اتهام رو فقط به منظور سرکوب انجمن اسلامی دانشجویان به ایشون نسبت دادن و هیچ پشتوانه حقوقی و معیار صدقی ندارد و همونطور که عرض کردم خانم مددزاده از فعالین دانشجویی هستن و همیشه این آقایون باید دلیلی برای سرکوب داشته باشند و چون هیچ انگ و برچسب دیگری به او قابل استناد نیست پس با این خدعه قصد دارند تازمینه های برخورد با دگر اندیشان رو فراهم بکنند . هر چند که اتهاماتی ازاین دست در دولت نهم چیز جدیدی نیست و مسبوق به سابقه ست چون تابستان هم که متحصنین رو به دادگاه انقلاب کشاندند به بعضی هاشون اتهام ارتباط با گروههای اپوزیسيونی همچمن کومله و پژاک رو وارد کردند . زیرا این افرادی که گفتم کرد بودند پس تنها گروهی که آنها میتوانستند ازش برای فشار آوردن به احضار شدگان استفاده بکنند همان گروههای کرد مخالف نظام یعنی کومله و پژاک بود . اما چون خانم مددزاده کرد نیستند شاید بهترین گروهی که بتوانند ایشان را به آن نسبت بدهند ، سازمان مجاهدین خلق باشه و همونطور که قبلا هم عرض کردم اخبار و مسائل مربوط به این گروه هم فعلاً به روز هستش .

خبرنگار آژانس ايران خبر: علت چنین برخوردی با دانشجویان چیست ؟
تنها علتی که می تونم بگم اینه که میخواهند از هر طریق ممکن به فعالین دگر اندیش ، انجمن ها، نهادها هاو کانونهای مستقل و آزاداندیش ضربه وارد کنند . و آنها رو از ادمه فعالیت ها منصرف نمایند . ولی تنها اثری که اینگونه برخوردها برجای می گذاره اینه که افراد تحت سرکوب رو جسورترمیکند.

خبرنگار آژانس ايران خبر: باتوجه به شرایط کنونی جنبش دانشجویی، برخوردهاي امنیتی که بر سر راه فعالیت های دانشجویی وجود داردو سبب هزینه زا شدن فعالیت های دانشجویی شده است، به نظر شما آیا جنبش دانشجویی میتواند همچنان رویکرد گذشته اش را دنبال کند؟ راه حل در چیست؟
بله این جنبش همانطوری که مشاهده می کنیم غلیرغم همه فشارها و سرکوب هایی که در حقش روا میدارند همچنان زنده و پویا ست وهیچ نیروی بازدارنده ای نمیتواند سد راه این جنبش بشه . دلیل هزینه زا شدن این فعالیتها رو نباید در درون جنبش جستجو کرد بلکه اینها چیزهایی هستند که از بیرون به اون تحمیل میشه . درسته که می بینم مجوز فعالیت بسیاری از انجمن های اسلامی به عنوان نماینده جنبش دانشجویی رو لغو کردن ولی توجه داشته باشیم که دانشجوها برای انجام فعالیتهاشون نیازی به اخذ مجوز از کسانی ندارند که همواره دیدن سر بی تن این جنبش رو آرزو میکنند . مگر دانشجوها برای کارهایی که درهمین سال گذشته انجام دادند یعنی اعتراضات وسیع و ریشه دار دانشگاههایی چون تربیت معلم ، زنجان ، سهند تبریز ، شیراز وحتی مراسمی که هر ساله به مناسبت روز دانشجو در دانشگاه نهران برگزار می کنند ، از کسی تا حالا مجوز دریافت کردند؟ پس می بینیم که با وجود برخوردهای شدید امنیتی ای که صورت می گیره دانشجوها ذره ای از اهدافشون قصور نمی کنند زیرا دانشجو مجوز فعالیت رو از آرمانهاش می گیره نه مسئولین انتصابی دانشگاه ها.
بنده تنها راه حل رو در این می بینم که جنبش دانشجویی رو به رسمیت بشناسن و به جای آنکه در کشاکش قانون عمل و عکس العمل فعالیت ها رو به سمت رادیکالیسم سوق بدهند بیایندو با احترام گذاشتن به خواسته های دانشجویی ظرفیت و پتانسل اون رو در راستای اصلاح امور و رشدو توسعه جامعه و ارزش های انسانی به کار ببندند.

خبرنگار آژانس ايران خبر: کلام آخر شما در این گفت و گو در محکوم کردن کردن چنین اعمالی از سوی دولت چیست؟
در آخر بنده این برخوردهای بی انصافانه در حق انجمن های اسلامی و فعالین جنبش دانشجویی رو محکوم میکنم و توصیه می کنم تا به جای آنکه در توهم دشمن انگاری منتقدین ، جامعه رو از ظرفیت عظیمی به مثابه قشر جوان و پر انرژی دانشجو و همچنین زنان نیرومند ایران ،محروم کنند با به رسمیت شناختن آنها به تحقق شعارها و آرمانهایی اقدام بکنند که روزی به خاطرشان پدیده ای به نام انقلاب اتفاق افتاد. این رو هم بگم انتقاد به منزله مخالفت وچیزی شبیه درگیری های مسلحانه نیست ، بلکه همانطور که یکی از ضرب المثل های زبان فارسی اشاره میکنه که دو ست آنست بگریاند ، تمامی انتقادهای که صورت می گیره ریشه در دلسوزی منتقدین داره نه معاندت و محاربه .
مجدداً که از وقتی که در اختیار بنده گذاشتید سپاسگزارم و حالا هم که در سال نو هستیم برای دانشجویان در بند و همه ایرانیان به ویژه دست اندرکاران آژانس ايران خبر ، هفت سین سلامتی ، سربلندی ، سرور، سامان ، سعادت ، سازش، سرزندگی و یک الف آزادی رو آرزومندم
باتشكر از فرصتي كه در اختيارما گذاشتيد .

خبرنگار آژانس ايران خبر(INA)

درود بر شما آقای ناصح فریدی.

درود برشما سرکار خانم آرمیده و خانم رحیمی، و مخاطبین ارجمند برنامه ی زن امروز.

حمیده آرمیده: آقای فریدی لطفا درمورد نحوه بازداشت شبنم شنوندگان و بینندگان این برنامه را آگاه کنید.

خانم مددزاده در تاریخ پنجشنبه یکم اسفند ماه در حالیکه از دانشگاه خارج شده بود ، در یکی از خیابانهای تهران ربوده شد. چند ساعتی بعد هم به برادرش آقای فرزاد مددزاده تماس می گیرند و میگویند ما از کلانتری با شما تماس میگیریم ، خواهرتون اینجاست و برای تحویل گرفتنش به اینجا مراجعه کنید. ایشون هم به اون آدرسی که میدن ، میره امادقیقاًنمی دونم اونجا چه اتفاقی افتادو یا چه حرفهایی رد و بدل شد که  آقای مددزاده هم به خونه مراجعه نمی کنن و همراه خواهرشون راهی بازداشتگاه میشن. از این دو نفر هیچ اطلاعی نداشتیم تا اینکه شخصی علی الظاهر از طرف دادگاه انقلاب به حراست دانشگاه تربیت معلم مراجعه می کنه و خبر بازداشت ایشون رو از طرف نهادهای امنیتی به خانواده مددزاده و اعضای انجمن اسلامی دانشجویان تاسیس 1349 میده و همونجا هم تهدید می کنه که در قبال این مساله هیچ اقدامی نکنیدچون این افراد رو در خارج از دانشگاه گرفتیم و ربطی به داخل نداره و همچنین گفتن ایشون بعد از اتمام بازجویی هاشون به زودی آزاد میشن . حدوداً پنج روزی از این  بازداشت گذشته بود که خانواده مددزاده مطلع شدن که فرزنداشون رو به بند 209 زندان اوین منتقل کردن.

ماه منیر رحیمی: بنابراین آیا پرونده ی قضایی برای ایشان تشکیل شده؟ یعنی وارد مراحل دادرسی شده؟

نخیر فکر نکنم پرونده ای رو برای ایشون تشکیل داده باشن و چون شخصی که به قول معروف کاری خلاف قانون انجام داده باشه به دادگاه احضارش می کنن و اگه قاضی صلاح بدونه با حکم ایشون حداکثر 48 ساعت حق دارن که اون فرد رو نگه دارن تا تحقیقات اولیه در مورد پرونده رو به عمل بیارن.

م ر : پس ایشان بدون حکم و علی القاعده  در بازداشت موقت به سر می برند.

بله کاملا یه صورت غیرقانونی و خودسرانه ایشون توی بازداشتگاه هستن

ح آ: آقای فریدی اصلا چرا خانم مددزاده بازداشت شدند؟

همونطور که می دونیم خردادمبهپپاه گذشته عرصه اعتراضات گسترده دانشجویی بود که دانشگاه تربیت معلم هم به دلیل نارسایی های صنفی و رفاهی دست به اعتراض زد. اعتراضی که 12 روز طول کشیدو 10 روز از این مدت رو معترضین توی اعتصاب غذا بودند . با حرکت کم سابقه که واقعا نقطه عطفی در تاریخ مبارزات دانشجویی بود، مسئولین وزارت علوم و دانشگاه حاضر به مذاکره با متحصنین شدند که با پذیرش تمام خواسته هه ، تحصن و اعتصاب غذا هم شکسته شد. اما متاسفانه هنوز دو ماه از این ماجرا نگذشته بود که موجی از سرکوب علیه تربیت معلمی ها شروع شد . در ادامه این سرکوبها مجوز فعالیت انجمن اسلامی دانشجویان تاسیس 1349 لغو شدوف تعداد 8 نفر از متحصنین احکام سنگین ممنوعیت از تحصیل رو دریافت کردند . 40نفرهم به کمیته انضباطی احضار شدند و 12 نفر هم به دادگاه انقلاب یا از طریق حراست دانشگاه یا به وسیله دفتر پیگیری وزارت اطلاعات و یا با تماس تلفنی احضار شدند دراینجا یه نکته رو عرض بکنم که مسئولین در مذاکره با متحصنین تعهد کتبی دادند که حتی یک نفر هم به خاطر این قضییه به کمیته انضباطی احضار نشه و در صورتی که نهادهای خارج از دانشگاه ، دانشجوها رو احضار کرد ، دانشگاه  هیچ گزارشی به اونها نده ودر حد توان هم از احضار شدگاه حمایت بکنه .

خوب خانم مددزاده هم که از اعضای تبم مذاکره کننده و هسته مرکزی تحصن بودند از این موج در امان نموندن . هم به کمیته انضباطی و هم به دادگاه انقلاب  احضار شد . ولی به هیچ کدام مراجعه نکرد چون میدونست که این کار بر خلاف تعهدات صورت گرفته هست و اگر مسئولین نقض پیمان بکنند ایشون این کار رو نخواهند کرد تا اینکه در یکم اسفند ماه دستگیر شدن.

و همچنین شروع شدن اعتراضات صنفی با جمع کردن امضا از انجمن اسلامی دانشجویان توسط خانم مددزاده که شاید اولین حرکت بعد از اعتراضات خرداد ماه باشه ، می تونه دلیل دیگری برای بازداشت ایشون باشه. لازم به ذکره که ایشون مقاله ای رو تحت عنوان صد سال مبارزه برای آزادی و عدالت نوشته بودن که توی سایت های دانشجویی از قبیل خبرنامه امیرکبیر و خبرنامه تربیت معلم درج شد.

ح آ: آقای فریدی، عکس العمل ها چگونه بوده از طرف دانشجویان دانشگاه ها؟ و البته من عکسی را الان دیدم که تجمعی را نشان می داد، در مجموع می خواهم بدانم آیا عکس العمل خاصی ازجانب دانشجویان یا انجمن اسلامی در رابطه با بازداشت ایشان، صورت گرفته؟

کمیسیون دفاع از حقوق زنان دفتر تحکیم وحدت و همچنین خود دفتر تحکیم وحدت جداگانه بیانیه هایی صادر کردن که بازداشت های اخیر دانشجوها ازجمله شبنم مددزاده رو قویا محکوم کرده بودند .

بسیاری از فعلین سیاسی و مدنی در تاریخ 16 اسفند به همراه کمیته پیگیری دانشجویان بازداشتی توی منزل یکی از دانشجوهای بازداشتی امیر کبیرنشستی رو برگزار کردند که در اون نشست شدیدا!به این بازذلشتهای خودسرانه و غیرقانونی  اعتراض شده بود و جواستار آزادی اونها قبل از فرارسیدن عید نوروز شدند تا این عید باستانی رو در کنار خانواده هاشون به جشن بنشینند .

انجمن اسلامی  دانشجویان دانشگاه تربیت معلم هم دو بیانیه صادر کرد . محورهای این دو بیانیه رو به این شیوه می تونم بگم که به بازداشت های غیر قانونی دانشجویان به ویپه خانم مددزاده شدیداً اعتراض شده بود . ایشون رو از اتهامات بی اساسی که بهش زدن ، تبرئه کرده بودن واز تعداد انگشت شماری از دانشجو نما ها که ادعای تفکرات دگر اندیشانه رو هم دارن به خاطر دامن زدن به شایعات بی اساس در مورد شبنم مددزاده ، انتقاد شده بود ودر آخر هم مسئولین دانشگاه رو به خاطر سکوتشون در قبال این مساله ، مورد عتاب و سرزنش قرار داده بودند. ونهایتا در تاریخ 18 اسفند حدوداً 300 نفر از دانشجویان تربیت معلم  در اعتراض به بازداشت خانم مددزاده و طولانی شدن مدت این بازداشت ، تجمع کردند و مادر سالخورده ایشون هم توی اون جمع بودد در حالیکه وضعیت روحی بسیار نا مناسبی داشت تهدید کرده بودن اگه فرزنداش آزاد نشن ، خودسوزی می کنند . امیدوارم این اتفاق هیچ وقت پیش نیاد. وقتی که مسئولین حراست دانشگاه نگرانی دانشجوها و خانواده مددزاده رو دیدن با دادستان تهران تماس گرفتنکه اونها هم بعد از این قضایا خانم مددزاده رو از بند 209 به بندعمومی 240 منتقل کردند واجازه ملاقات با ایشون در تریخ 21 اسفند دادند

ح آ: حالا من سئوال دیگری از شما دارم، و آن این است که علت چنین برخوردهایی با انجمن اسلامی چه چیزی هست؟ و الته می دانید که این برخوردها مختص به تربیت معلم هم نیست؟ شما این قبیل برخوردها را از چه زاویه ای تحلیل می کنید؟

این برخوردها ریشه در یک تاریخ چند ده ساله دارد. بعد از انقلاب، یا بهتر است بگویم که از سال 1368 به بعد، که تغییر رویه ای در انجمن های اسلامی پیش آمدف آنها سیاست هایی را در پیش گرفتند تا با ایجاد تشکل های ساختگی و موازی، انجمن اسلامی را کمرنگ بکنند. وقتی که نتوانستند این کار را انجام بدهند و دانشجو جسورانه تر از قبل در صحنه حضور دارد، مجبورند که دست به این گونه کارهای محدود گرانه و اتهامات بزنند.

ح آ: آیا شما برنامه ی خاص دیگری هم دارید؟ در آستانه ی عید هستیم و من خیلی جاها خواندم که بسیاری از فعالان حقوق بشر و بچه هایی که به هر جهت فعالیت می کنند در زمینه ی دانشجویی، بسیار نگران هستند و دوست دارند که شبنم مددزاده روز عید پیش خانواده اش باشد، آیا برنامه ی خاصی دارید که شاید بتوانید صحبت بکنید در مورد اتهامات و پرونده اش یا وکیلش صحبتب بکنید یا با مقامات صحبت بکنید از طرف انجمن های دانشجویی؟

در مورد اتهاماتی که به ایشان زدند مقداری صحبت می کنم، به ایشون اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین خلق رو زدن . اتهام بی اساسی که هیچ پشتوانه حقوقی و مبنای صدقی نداره . تابستان گذشته هنگامی که بقیه بچه ها رو دستگیر کردن به عده ایشون که کرد بودند ، اتهام ارتباط با گروههای مخالف کرد  یعنی کومله و پژاک رو زدند و ولی چون خانم مددزاده کرد نیستند و همچنین اخبار مربوط به سازمان مجاهدین خلق فعلاً به روز هستش ، پس بهترین وسیله ای که می تونستن با اون خانم مددزاده رو تحت فشار قرار بدن همین ارتباط با مجاهدین خلقه . وای بسا که اگر نام گروه دیگری هنگام بازداشت ایشون مطرح می بود ، شاید حالا خانم مددزاده به اتهام ارتباط با اون گروه محبوس بودن.

در مورد وکیل هم با آقای عبدالفتاح سلطانی صحبت هایی شده و آقای محمدصالح نیکبخت هم که به خاطراین مساله به داغدگاه مراجعه کرد  ولی اجازه ورود به پرونده و ملاقات با خانم مددزاده رو ندادند

ح آ: متاسفانه کیفیت صدای شما خراب شد. به هر جهت ما اخبار پیرامون شبنم مددزاده را دنبال خواهیم کرد. و امیدواریم در این روزهای عید شاهد آزادی ایشان باشیم. و خیلی خیلی سپاسگزاریم از شما اقای ناصح فریدی به خاطر حضورتان در برنامه ی زن امروز.

 من هم از شما سپاسگزارم.

در پی بازداشت های صورت گرفته به هنگام تحویل سال نو در مقابل زندان اوین، شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با انتشار بیانیه ای نسبت به این بازداشت ها اعتراض کرده و خواستار آزادی هر چه سریعتر دانشجویان و خانواده های آنان شد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

با نزدیک شدن به پایان دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد موج بازداشت و فشار به جامعه مدنی شدت بیش از گذشته یافته است.

در حالی که ۲۵ نفر از دانشجویان به ناحق در زندان های امنیتی سراسر کشور به سر می بردند،اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت مهدی عرب شاهی، میلاد اسدی، فرید هاشمی و امین نظری و بهاره هدایت اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، مجید دری و سعید فیض الله زاده دانشجویان محروم از تحصیل دانشگاه علامه نیز بازداشت شدند و عده بازداشت ها به ۳۲ نفر رسید.

این اتفاق در حالی رخ داد که این دانشجویان به شیوه ایی کاملا مدنی و آرام با چیدن سفره هفت سین در کنار زندان اوین به بازداشت و تداوم بازداشت سایر دانشجویان اعتراض داشتند. بازداشت شدگان از محل زندان اوین به پلیس امنیت قدس و وزرا منتقل شده اند.

نکته حائز اهمیت موضوع آنجاست که در کنار بازداشت اعضای شورای مرکزی، خانواده تعدادی از ایشان، پدر و مادر میلاد اسدی جلال اسدی و خانم اسدی و خانم بهبهانی مادر نریمان مصطفوی دانشجوی زندانی و اردشیر رضوان از بستگان ایشان نیز در بین بازداشت ها بوده اند.

باید توجه داشت که روند روبه رشد سرکوب و گسترده شدن برخوردها و تسری یافتن آن حتی به میان خانواده دانشجویان نشان از ضعف مطلق و عدم مشروعیت است.

اگر چه نیروهای امنیتی گمان می برند با سرکوب گسترده و بی امان دانشگاه خواهند توانست ازبیان مطالبات بر حق دانشگاه جلوگیری کنند ولیکن دانشجویان نیز نشان داده اند که در مقاومت علیه زور، از پا نخواهند نشست. و در برابر نیرویی که قصد پاک کردن صورت مسئله را دارد، مقاومت خواهند کرد.

اما جای سوال اینجاست که آیا این مقاومت و پایداری از سوی دانشجویان ، سایر نیروهای سیاسی و تشکل ها و احزاب را حد اقل به دفاع از حقوق اولیه و بدیهی دانشجویان ترغیب نمی کند؟

در پایان بدین وسیله با محکوم کردن تمامی بازداشت های خود سرانه و استمداد از تمامی نهاد ها و افراد فعال در عرصه حقوق بشر، اعلام می نماییم که خواستار آزادی هر چه سریعتر تمامی دانشجویان بازداشتی هستیم.

دفتر تحکیم وحدت
اول فرودین ۱۳۸۸

مرتضی سمياری از اعضای شورای مرکزی تحکيم وحدت در گفت و گويی با راديو فردا گفت که هفت نفر از اعضای تحکيم وحدت که روز جمعه مقابل زندان اوين دستگير شده بودند، آزاد شدند ولی سه نفر از اعضای اين سازمان دانشجويی همچنان در زندان هستند.

آقای سمياری همچنين گفت که بازداشت شدگان با قرار کفالت آزاد شده اند ولی تحکيم وحدت موفق نشده به موقع برای بهاره هدايت، امين نظری و سعيد فيض الله زاده ضمانت نامه ها را در اختيار قاضی قرار دهد. اين سه نفر به زندان رجائی شهر کرج منتقل شدند.

شماری از اعضای اين شورا و بستگان دانشجويان زندانی روز جمعه در حالی که سفره هفت سينی را در مقابل زندان اوين پهن کرده بودند، توسط نيروهای امنيتی بازداشت شدند.

شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت پيشتر با صدور بيانيه ای اين دستگيری ها را محکوم کرد.

در اين بيانيه آمده است، با نزديک شدن به پايان دوره رياست جمهوری محمود احمدی نژاد موج بازداشت و فشار بر جامعه مدنی افزايش يافته است.

شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت همچنين گفته است، دانشجويان دست از مطالبات خود بر نخواهند داشت و از ساير تشکلات و احزاب سياسی خواسته است تا از دانشجويان حمايت کند.

خانواده های زندانيان سياسی که قصد داشتند مراسم تحويل سال نو را در برابر زندان اوين برگزار کنند، مورد تهاجم و ضرب و شتم ماموران قرار گرفتند.

شاهدان حاضر در اين مراسم گفته اند که عده زيادی از خانواده های دانشجويان زندانی و زندانيان سياسی، روز جمعه، ساعاتی پيش از تحويل سال نو و زمانی که قصد چيدن سفره هفت سين داشتند، با حمله ماموران انتظامی و لباس شخصی روبرو شدند.

آقای سمياری همچنين به راديو فردا گفت که در سال گذشته نحوه برخورد با دانشجويان برخوردی مديريت شده بود و جريانی سعی داشت با حذف تحکيم وحدت و ديگر گروه های مستقل دانشجويی محيط را برای انتخابات بی دغدغه رياست جمهوری آماده کند.

خانواده های زندانيان سياسی که قصد داشتند مراسم تحويل سال نو را در برابر زندان اوين برگزار کنند، مورد تهاجم و ضرب و شتم ماموران قرار گرفتند.

شاهدان حاضر در اين مراسم به راديو فردا گفتند که عده زيادی از خانواده های دانشجويان زندانی و زندانيان سياسی، روز جمعه، ساعاتی پيش از تحويل سال نو و زمانی که قصد چيدن سفره هفت سين داشتند، با حمله ماموران انتظامی و لباس شخصی روبرو شدند.

در اين تهاجم علاوه بر ضرب و شتم بعضی از افراد، دست کم پنج نفر نيز دستگير شدند. علاوه بر خانواده ها، عده ای از فعالان سياسی و دانشجويی نيز در اين مراسم شرکت داشتند.

بهاره هدايت، مهدی عربشاهی، ميلاد اسدی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت و برخی از اعضای خانواده دانشجويان زندانی دستگير شده اند.

 پس از این دستگیری ها، تعدادی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت جهت پيگيری وضعيت بازداشت شدگان به پليس امنيت مراجعه کردند و نيروهای امنيتی امين نظری و فريد هاشمی، دو عضو ديگر شورای مرکزی تحکيم وحدت را نيز بازداشت کردند.

«مراسم سمبليک روز جمعه در برابر زندان اوين برای پاسداشت ده‌ها دانشجوی زندانی بود که در دو ماه گذشته به دلايل ناروشن بازداشت شده‌اند و نوروز را در زندان می‌گذرانند.»

«حسين ترکاشوند، مجيد توکلی، اسماعيل سلمان‌پور، کوروش دانشار، عباس حکيم‌زاده، مهدی مشايخی، نريمان مصطفوی، احمد قصابان، ياسر ترکمن، شبنم مددزاده، محمد پورعبدالله، بهمن خدادادی، علی‌رضا داوودی، حسين سرشومی و ارسلان صادقی از جمله‌ی دانشجويان بازداشتی هستند.»

 خانواده های ۹ تن از اين دانشجويان زندانی دانشگاه پلی‌تکنيک، روز جمعه از ساعت هشت صبح بامداد برای ملاقات فرزندان خود به زندان اوين رفتند اما با وجود موافقت‌های اوليه مسئولين، موفق به ديدار با فرزندان خود نشدند.