گزارش های رسیده از دانشگاه صنعتی اصفهان، حکایت دارد بیش از ۱۵۰۰ نفر از دانشجویان این دانشگاه در حمایت از انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان در دانشگاه تحصن کردند.

پس از تشکیل هیات منصفه دانشگاه صنعتی برای بررسی مسائل اخیر و خبرهایی که از احتمال صدور رای انحلال انجمن اسلامی دانشجویان توسط این هیات به گوش رسید، بیش از ۱۵۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان با تحصن در این دانشگاه مسئولین دانشگاه اخطار دادند که در تصمیم گیری های خود دقت بیشتری داشته باشند. این تحصن شب گذشته انجام شد. دانشجویان حاضر در تجمع با سر دادن شعارهای “نصر من الله و فتح القریب/مرگ بر این دولت مردم فریب” “جمهوری اسلامی این آخرین پیام است، جنبش دانشجویی آماده قیام است” و “آزادی اندیشه/بی انجمن نمیشه” به سیاست های دولت نهم در خصوص حذف تشکل های منتقد اعتراض کردند.

شایان ذکر است در جلسه هیات منصفه که صبح امروز برگزار شد علاوه بر اعضای رسمی، دو نفر از اعضای یک تشکل اصولگرای این دانشگاه نیز حضور داشته که آنان خواستار انحلال انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی اصفهان شدند.طبق اعلام قبلی، هیات منصفه باید رای خود را تا عصر امروز اعلام می کرد ولی با توجه به تحصن برگزار شده، این هیات اعلام رای خود را به روز چهارشنبه موکول کرده است.

صبح امروز نیز دانشجویان دانشگاه صنعتی در تحصنی اعتراض خود را به فشارهای وارد شده به انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی اعلام کردند.

خبرنامه تربیت معلمم :انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس ۱۳۴۹) دانشگاه تربیت معلم تهران ضمن محکوم کردن برخوردهای صورت گرفته با دانشجویان پلی تکنیک، خواستار آزادی بی قید و شرط تمامی دانشجویان بازداشت شده در اتفاقات چند روز گذشته و همچنین بازداشت شدگان در مراسم یادبود مرحوم مهندس بازرگان شد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

خروش خلق چون اختران سوخته
                     چندان به خاک تیره فرو می ریزند سرد
                                                که گفتی دیگر
                                                        زمین همیشه شبی بی ستاره ماند

سالیان سال است که دانشگاه و دانشگاهیان با بهانه های گوناگونی از طرف حاکمیت به ویژه دولت نهم زیر فشارهاو ناکارآمدی این قشر ناهمگون و بیگانه با محیط های آکادمیک به سر می برد.

دانشگاه صنعتی امیرکبیر از آن دست دانشگاه هایی است که بیشترین هزینه ها و شدیدترین ظلم ها را در طول این ۴ سال سیاه تصدی احمدی نژاد بر امور مملکت متحمل شده و در عین حال سر سختانه ترین مقاومت ها را هم از خود نشان داده است.

از اقدام غیر قانونی انحلال انجمن اسلامی دانشجویان گرفته تا سناریوی جعل نشریات و همچنین دستگیری های اخیر ، همه و همه از مقاومت های رادمردانه دانشجویان این دانشگاه حکایت دارد و به همان اندازه حساسیت و اهمیت دانشجویان این مرزو بوم و آرمانهایشان را به نمایش می گذارد که خواب خوش را از چشمان سرکوبگران ربوده و آنان را به واکنش وا می دارد. وبه همین دلیل با به کارگیری سیاست هایی نابخردانه در طول این چند سال اخیر همواره بر آن بوده اند تا دانشگاه ها را محدود ساخته و آنها را در هیئتی مورد پسند  و باب طبع خود درآورند.

در همین راستا دفن اجساد شهدای جنگ ۸ ساله در دانشگاه ها یکی از آن سیاست های نابخردانه ایست که دولت با وجود مخالفت های جدی و سر سختانه دانشجویان، با قلدری هرچه تمامتر همچنان در حال اجرای آن است.

حال جای سوال است که چه قرابت وهمخوانی ای بین دانشگاه و گورستان وجود دارد که اینگونه دولتمردان را در تبدیل کردن این دو به یکدیگر جسور می سازد؟

البته حرمت و قدر شهدا درنزد ما محفوظ بوده و هر آدمی که ذره ای شرافت و وطن پرستی را در وجود خود احساس کند، بایستی به کسانی که در راه دفاع از آب و خاکش جان شیرین را در طبق اخلاص نهاده اند، ادای احترام کند. و این را هم خوب میدانیم که منزلت شهدا فراتر از آنی است که با زورگویی و به کارگیری اشیائی چون پنجه بکس و اسپری های اشک آور در دانشگاه امیرکبیر و سایر دانشگاه های دیگر به خاک سپرده شوند.

لذا بزرگترین بی حرمتی به شهدا را آنهایی ترتیب داده اند که در صددند شهدا را در نقطه مقابل اراده جمعی قرار داده و موجب گسست عاطفی مردم با این عزیزان شوند.

اگر واقعا هدف از این امر تجلیل و قدردانی از جان باختگان و جانبازان جنگی است، جالب است بدانیم که در همین روزها ی گذشته شاهد خود سوزی یکی از جانبازان مظلوم به دلیل بی مهری های فراوان در مقابل مجلس شورای اسلامی بودیم که نهایتا منجر به مرگ ایشان شد . و متقابلا رئیس مجلس آن مرحوم را ملقب به لقبهای ناروا و تکراری از قبیل معتاد و بیمار روانی نمود.

شگفت اینکه چون پیکرهای بیجان شهدا از گفتار عاجزند و آنان را یارای تکلم نیست که در مقابل بیدادها لب به اعتراض بگشایند ، بایستی به این نحو مضحک مورد تکریم واقع شوند اما کسانی را که هنوز از قدرت بیان برخوردارند ، معتاد و بیمار روانی بخوانند !

براستی اگر شهدای عزیزمان را مجال سخن بود، ابتدا فریادهای جورستیزانه خود را بر سر کسانی برمی آوردند که دهها تن از دانشجویان حق طلب دانشگاه امیر کبیر را به خاطر دفاع از حریم مقدس علم و دانش راهی بازداشت گاهها و بندهای آنچنانی رژیم نموده اند و ثانیا در مقابل آنهایی قد علم می کردند که حرمت شهدا را در دانشگاه مدفون می سازند.

گویا هدف حاکمیت (که علیرغم در اختیارداشتن انواع و اقسام ادوات سرکوب در رویارویی با دانشجویان آگاه و آزادیخواه به عجز درآمده ) از چنین اقدام نسنجیده ای این است که حفاظت و حراست از دانشگاه را به دست شهیدان بسپارد. ولی غافل از آنکه فلسفه وجودی شهید چیزی جز دفاع از آزادی، استقلال و کرامت انسانی نیست. و مطمئنا اگر آنان نیز در میان ما بودند دوشادوش دانشجویان ، سنگرهای علم و آزادی را همچون یاران پلی تکنیکی در بندمان، با وجود خود می آراستند و پا به پای آنها زندانهای انفرادی، حبس و شکنجه را به جان می خریدند.

در پایان انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس ۱۳۴۹) دانشگاه تربیت معلم تهران ضمن محکوم کردن برخوردهای ناشایست با دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک تهران در دفاع از حریم دانشگاه و حرمت شهدا، خواستار آزادی بی قید و شرط تمامی دانشجویان بازداشت شده در اتفاقات چند روز گذشته و همچنین بازداشت شدگان در مراسم یادبود مرحوم مهندس بازرگان می باشد.

 
انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس ۱۳۴۹) دانشگاه تربیت معلم تهران
                                           ۱۰/۱۲/۸۷

خبرنامه تربیت معلم:انجمن اسلامی دانشجویان ( تاسیس ۱۳۴۹) دانشگاه تربیت معلم تهران در بیانیه شماره ۲ خود در مورد بازداشت شبنم مددزاده، عضو این انجمن، خواستار آزادی بی قید و شرط و سریع وی شد. متن این بیانیه به شرح زیر است:

دانشجویان آگاه و فهیم

آنچه که امروز بر یاردبستانی مان (شبنم مددزاده) می گذرد، تنها بخشی از پروژه ی عظیم سرکوب دانشجویان و روشنفکران این مرز و بوم است که روزگاری در حمله به کوی دانشگاه تهران، زمانی در پروژه ی نشریات جعلی دانشگاه امیرکبیر و همه گاه در احضار، تعلیق و بازداشت فعالین دانشجویی تجلی می یابد.

 اگر روزگاری در این دانشگاه، انجمن های جعلی و نهادهای شبه نظامی تحت نام “جمعی از دانشجویان” به دانشجو و دانشگاه خیانت می کردند و اگر در جریان اعتراضات به حق دانشجویان در خردادماه گذشته، دانشگاه و مسئولین آن بازیچه ی قدرتمندان سرکوبگر شده بودند و با تهدید خانواده ی دانشجویان متحصن، قطع آب و تلفن، احضار به کمیته ی انضباطی و دادگاه انقلاب و تعلیق دانشجویان پروژه ی سرکوب را پی می گرفتند و اگر انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس ۱۳۴۹) به تلافی حق طلبی و مشی منتقدانه اش توسط عمال حلقه به گوششان در دانشگاه معلق گردید؛ امروز نیز با نهایت تاسف می بینیم که عده ای از فعالین جنبش عظیم و ستودنی دانشگاه تربیت معلم در خردادماه ۸۷ دستاویز نقشه های مکارانه مسئولین قرار گرفته اند و این بار از طریق اتهام افکنی و شایعه پراکنی قصد خیانت و اخلال در اراده ی جمعی دانشجویان را دارند.براستی آیا این جمع اندک اندیشیده اند که همسویی منفعت آنها با بالادستی ها آنها را به چه سمت و سویی کشانده است؟ آیا انچه به دست می آورند در برابر زیر پا گذاشتن اصول انسانی ارزشمند است؟ آری، برماست که چون همیشه با هوشیاری و آگاهی و حضور در صحنه ی حق طلبی، نقشه های شوم دست توطئه پرداز پشت پرده را رو کرده وندای عدالت خواهی برآوریم.

و اما مسئولین خفته:

آگاه باشید که بی کفایتی، بی لیاقتی و بی تدبیری شما در دفاع از حریم دانشجو و دانشگاه را بیش از این تاب نخواهیم آورد.سکوت شما در قبال بازداشت غیرقانونی دانشجوی مظلوم این دانشگاه محکوم و نابخشودنی است.آری، هر جایی که شما توانایی دفاع از حریم دانشگاه و مقابله با برخورد های غیر قانونی و خودسرانه، بازداشت های نابخردانه و هجمه به ساحت دانشگاه را نداشته باشید، این صدای ظلم ستیز دانشجوست که شما و اربابان تان را از خواب خرگوشی تان بیدار خواهد کرد.

آزادی بی قید و شرط و سریع دوست و همسنگر دربندمان و مجازات عاملان این برخورد غیرقانونی خواسته ی تمامی دانشجویان این دانشگاه است. بی شک در صورت برآورده نشدن این خواسته ی به حق، اقدامات بعدی ما حق محورانه پا برجاست.

انجمن اسلامی دانشجویان ( تاسیس ۱۳۴۹)
دانشگاه تربیت معلم تهران
۱۱/۱۲/۱۳۸۷

دفتر تحکيم وحدت با صدور بیانیه ای ضمن اعتراض شديد نسبت به هتک حرمت دانشجويان دانشگاه امیرکبیر و ايجاد جو متشنج در دانشگاه بوسيله ی ضرب و شتم دانشجويان، بازداشت دانشجویان این دانشگاه را محکوم کرده و آن را در راستای سرکوب کامل فضای دانشگاه ها دانست. متن این بیانیه به شرح زیر است:

حادثه ی روزهای گذشته در دانشگاه اميرکبير تداعی گر روزهای خونين تيرماه ۷۸ بود و صحن دانشگاه پلی تکنيک همچون کوی دانشگاه تهران جولانگاه نيروهای لباس شخصی گرديد. خشونت ورزان فرمان بريده که دانشگاه را مقتل انديشه ورزی می خواهند، کمر به حذف دانشجويان منتقد بسته اند و در اين راه از هر فضايی برای هجوم بی امان به دانشگاه بهره ی سوء خود را می جويند. يک روز به بهانه ی سخنرانی تئوريک و نظری مردی روحانی مسلک همچون دکتر محمد مجتهد شبستری که سالهاست رهرو انديشيدن در وادی کشف و شهود است و روزی ديگر به بهانه ی تدفين پيکر پاک شهيدانی که حافظان حريم کشور بودند و به بهای حراست از حرمت خاک ايران زمين در آستان خدا و ملت جانفشانی کردند. امروز دانشجويان، فرزندان ملت را، به اين بهانه وحشيانه مضروب می کنند و تن شريف شان را به بند می کشند.

خشونت ورزانی که يک روز سخنان دکتر هاشم آغاجری را دستاويز حملات سياسی خود قرار می دهند و روزی ديگر دانشگاه را ميدان تاخت و تاز خود می کنند تا رقيب سياسی خود را مرعوب و دانشگاه را متشنج کنند.

اگر تا ديروز مدعيان اصلاحات در برابر سرکوب فعالين دانشجويی سکوت نميکردند، خفاش شوم استبداد ديگر به خود اجازه نميداد که اين چنين بی پروا حکم ارتداد صادر کند و مخالفينش را به ترور و حذف فيزيکی تهديد کند، آنانی که ديروز در دفاع از دانشجويان دفتر تحکيم وحدت حتی از زير بار اظهار حمايتی حداقلی در مواضع شان خودداری ورزيدند، امروز خود در گرداب هجمه به عضو ارشدشان گرفتار آمده اند. دفتر تحکيم وحدت که حمايت بيدريغ از دکتر هاشم آغاجری در غائله سال ۸۱ را در کارنامه ی درخشان خود دارد و هزينه های گزافی را در آن مقطع در دفاع از اين استاد برجسته ی دانشگاه پرداخته، امروز نيز در دفاع از اصل مسلم “آزادی بيان” حمايت خود را از دکتر هاشم آغاجری و کليه ی اشخاص، علی الخصوص دانشگاهيان، در ابراز نظرات و عقايدشان اعلام می دارد.

نتايج انتخابات در جوامع مختلف يکی از مهمترين مظاهر عينيت يابی نظرات مردم آن جامعه نسبت به سياست های حاکم است. در جامعه ی ايران با توجه به غير دموکراتيک بودن ساختارهای مديريتی و کلان، انتخابات به “تنها امکان” عينيت يابی اعتراض گسترده ی مردم نسبت به شرايط موجود بدل می شود. خصوصا انتخابات رياست جمهوری مظهر چنين اعتراضی می تواند باشد. لذا دولت نهم با علم به اينکه در صورت باز شدن فضای نقادی در جامعه، بيش از پيش نقاب دروغينش مضحکه ی خاص و عام شده و امکان هرگونه “مهندسی کردن انتخابات” از مهندسين پر نفوذ سلب می شود اقدام به قلع و قمع کامل منتقدين کرده است. و در حالی که از بی اعتباری و اضمحلال توان مديريتی در حال احتضار است، در ماه های آخر عمر خود پنجه ی خونين به گلوی دانشگاه می فشارد و باکی از به هدر رفتن جان های شريف فرزندان اين ملت در تاريکنای سياه سلولهای زندان ندارد.

پنجم اسفند ماه مراسم خاکسپاری شهدا در دانشگاه صنعتی اميرکبير با اعتراض خودجوش بخشی از دانشجويان اين دانشگاه به دليل احتمال بهره برداری سياسی از اين عمل، روبرو شد. دانشجويان منتقد مورد هجوم و ضرب و شتم وحشيانه ی برخی افراد و گروه های فشار خارج دانشگاه قرار گرفتند. و ده ها دانشجو هنگام خروج از دانشگاه بازداشت شدند. با اينکه از تعداد اوليه ی ۷۰ نفر بازداشتی، طی روزهای گذشته تقريبا اين تعداد به تمامی آزاد شده اند با اين حال دست کم ۸ دانشجوی ديگر اميرکبير در بازداشت به سر می برند. از آن جمله ۴ دانشجويی هستند که طی مراسم بزرگداشت مهندس بازرگان که به دليل فشارهای امنيتی ساعاتی قبل از مراسم لغو شد بازداشت شدند.

طنز تلخ ماجرا آنجاست که عباس حکيم زاده، عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت، مهدی مشايخی، نريمان مصطفوی و احمد قصابان که همگی از اعضای سابق و فعلی انجمن دانشگاه اميرکبير هستند، يک روز پس از مراسم تدفين، در حالی در منازلشان بازداشت شدند که نه تنها در روز تدفين شهدا در دانشگاه حضور نداشتند بلکه از جانب حراست دانشگاه ممنوع الورود شده بودند.

دفتر تحکيم وحدت ضمن اعتراض شديد نسبت به اينگونه وقايع و هتک حرمت دانشجويان و ايجاد جو متشنج در دانشگاه بوسيله ی ضرب و شتم دانشجويان و نيز بازداشت عباس حکيم زاده، عضو شورای مرکزی دفتر تحکيم، اعلام می دارد که اين اتحاديه مدت ها پيش از اين مواضع خود را در قبال چنين تحرکاتی در دانشگاه اعلام داشته بود و همچنان معتقد است که تدفين پيکر شهدا در دانشگاه موجب بهره برداری سياسی شده است و اين روند ادامه خواهد داشت. لذا اعتراض يا استقبال از چنين مراسمی را درخور قضاوت مستقيم خود دانشجويان دانشگاه دانسته و سطح معرفت عمومی دانشجويان در مواجهه با چنين مسائلی را مطلوب ارزيابی می کند. خشونت سرکوب گران در مواجهه با دانشجويان معترض در حاليکه در ضرب و شتم متعرض دختران شده اند جای تأسف دارد. افرادی که سال پيش دست کشيدن استاد هشتاد ساله ی دانشگاه به موی دختر دانشجو را هتک حرمت دانسته و دانشگاه را سياه پوش و استاد را اخراج کردند، چگونه امروز هنگام هجوم به دانشجويان از کشيدن موی دختران ابايی ندارند؟ چگونه جماعتی که خود را متولی دفن شهدا در دانشگاه می دانند خودسوزی جانباز جنگ تحميلی را با سکوت نظاره می کنند و به قهر روزهای عمر جوانان اين مملکت را در زندان ها می ستانند؟

دفتر تحکيم وحدت ادامه بازداشت دانشجويان دانشگاه اميرکبير، و همچنين شبنم مدد زاده دانشجوی دانشگاه تربيت معلم، که هفته ی پيش بازداشت شده است و نيز تداوم فشار بر انجمن های اسلامی برای اعلام خروج از طيف علامه ی دفتر تحکيم وحدت را به شدت محکوم کرده و در راستای سرکوب کامل فضای دانشگاه در آستانه ی انتخابات ارزيابی می کند. جای آن است که اصلاح طلبان مدعی با سکوت خود در بزم سرکوب گران و زندانبانان شريک نشوند که همه بر جريده ی تاريخ ثبت است و دانشجويان همين روزها به قضاوت خواهند نشست.

دفتر تحکيم وحدت
نهم اسفند هشتاد و هفت

بیانیه شماره ۱ انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس ۱۳۴۹) دانشگاه تربیت معلم تهران در اعتراض به بازداشت غیرقانونی شبنم مددزاده

خبرنامه تربیت معلم : به یقین این یک افتخار بزرگ است برای ملتی همچون ملت ایران که در طول تاریخ پرفراز و نشیب خود بارها و بارها ثابت کرده است که حاضر نبوده و نخواهد بود که فرزندان غیور و دلباخته خود را که عزمشان جزم است برای حفاظت از جان و مال و اعتلای فرهنگ و تمدن این مرز وبوم را به هر بهانه ای از دست بدهد.

این ملت در معنای واقعی کلمه، همچون ستاره درخشانی است در آسمان گرد و غبار گرفته بشریت که روح آزادی  و مبارزه از تشعشعات آن باریده و می بارد.

این ملت در طول تاریخ, استبداد هیچ حاکمی را نپذیرفته و به یقین بدانید که نخواهد پذیرفت. و همه ی حاکمان با گذر زمان دانستند و خواهند دانست که تامین صلح و آزادی و ایجاد احترام متقابل تنها گزاره های امنیت ساز و اعتلاگر این مرز بوم بوده و خواهد بود. فرزندان این سرزمین بزرگترین منبع سرمایه و دارایی آن بوده و تنها امید زنده بودن و زنده ماندن آن نیز می باشند. اگر بخواهیم تحت هر عنوانی اعم از حفظ نظم و امنیت و و با هر بهانه ای نظیر مبارزه با کژتابی ها و کژرفتاری ها این گونه و بدین شیوه یکی یکی سرمایه های این ملت را به بهای ناچیزی مبادله کنیم و آنها را به سمت پرتگاهی که دشمنان سرسخت و مبارزمان موسس آنند، سوق دهیم، مسلما طولی نخواهد کشید که صدای تمسخرآمیز خانه برانداز دشمنان چنان لرزه ای بر اندام ما خواهد انداخت و زهر چشمی از ما خواهد گرفت که دین و ایمان به یک باره خواهیم باخت. بایستی پذیرفت که مهم ترین و با ارزش ترین قدرت ها و ثروت ها، مردم (ملت) یک سرزمین بوده و چیزی جز آن قادر نیست که چرخ های آسیاب یک جامعه را حرکت داده و گام به گام در مسیرهای پر پیچ و خم چرخ گردون راهنما و حافظ باشد. یادمان باشد که احترام به قانون و مقررات اعم از عرفی و غیر عرفی و حاکمیت قانون تنها ابزار قدرتمند و امیدوار کننده ایست که می تواند حافظ صلح و امنیت باشد.

دستگیری غیرقانونی و برچسب های غیرواقعی, بازداشت های خارج از حیطه مقررات, تفتیش بی شرمانه ی عقاید, جوسازی های ناجوانمردانه و اعمال خیانت به جای سیاست و افتخار به خاطر این خیانت ها، همگی در راستای هتک حرمت فردی و جمعی ست که چه در پیشگاه خداوند و چه در پیشگاه بندگان وی محکوم بوده و چاره ای جز تسلیم شدن در برابر اصول و ضوابط ندارد.

دستگیری دختری پاک و معصوم که به حق می توان وی را نماد واقعی دختران هوشیار و اصلاحگر محیط کوچکی هم چون دانشگاه دانست, تنها نشان از قانون گریزی و ضعف فرهنگ سیاسی حاکم بر صاحبان قدرت دارد. دستگیر کردن و اتهام زدن و هتک حرمت نمودن بدون اتکا به هیچ سند و مدرکی تنها بیانگر تمایل شدید برای ویرانی هرچه سریع تر پایه های مشروعیت و مقبولیت نظام و طرد آن از سوی جامعه است، که این امر به نفع هیچ کس جز دشمنان ما نخواهد بود.

آزادی بی قید و شرط این دانشجوی فعال ایرانی خواسته ی همه ی ایرانیان و علی الخصوص قشر روشنفکر جامعه هست و باید باشد. لذا به امید تصمیمی معقول و منطقی منتظر براورده شدن خواسته ی خود می مانیم.

نفرین خدا و پیغمبرش بر کسانی که تلاش می کنند تا هدفشان هر وسیله ای را توجیه کند.

                                                                                انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس ۱۳۴۹)

                                                                                دانشگاه تربیت معلم تهران

                                                                                     ۶/۱۲/۸۷

بیا که مساله بودن و نبودن اینجاست

                       حدیث عهد و وفا میرود نبرد اینجاست

بهار آن سوی دیوار ماند و یاد جوشش

                       هنوز با غم این برگ های زرد اینجست

اینجا ایران است...

سرزمین من...

و سرزمین تو ، دوست من...

اینجا همان جاست که سرزمین آریایی ها می نامندش ، مهد ستار خان و باقر خان ، وطن امیرکبیر و میرزا کوچک خان...که روزی رویای آزادی را در سر می پروراندند؛اما...

اما خیال خام و بیهوده ای است که گمان کنی اینجا همان سرزمینی است که از آن آزادمردان به یادگار مانده، سرزمینی که مردمش روزی آرمانی داشتند و می جنگیدند برای آرزوهایشان، برای آزادی و برای ایران ماندن ایران.

افسوس و صد افسوس که خاک این سرزمین پاک ذره ذره در زیر پای کسانی نابود می شود که نان به نرخ روز می خورند،اینجا مردم در روزمرگی و تامین نیازهای اولیه شان غوطه ورند و گمان می کنند که آزادند،اینجا همان جایی است که ایمان را به سلاخ خانه ها می کشانند تا مبادا کوری مردمان را روشنایی بخشد.

به دنبال چه می گردی دوست من ؟...آزادی؟!!!...

"اینجا آزادی مطلق وجود دارد"

تو اینجا آزادی که نفس بکشی و زنده باشی اما اگر پای از گلیم خود بیرون نهادی و خواستی زندگی کردن را تجربه کنی ،صدایت را در گلو می کشند!

دوست من،اینجا ایران است؛تو اینجا برای آزادی به وسعت آزادی تنهایی.

"هوا بس ناجوانمردانه سرد است

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است!"

اینجا ایران است...

سرزمین من...

و سرزمین تو ، دوست من...اگر بگذارند...

«محمدعلي دادخواه» از آزادي اکثر دانشجويان بازداشتي دانشگاه اميرکبير به جز هشت نفر خبر داد.
وکيل عده يي از دانشجويان پلي تکنيک گفت؛ «طي صحبت هايي که انجام گرفته تعدادي از دانشجويان با قيد ضمانت آزاد شدند و تعدادي ديگر نيز که توانايي تامين ضمانت را نداشتند تا شنبه(امروز) در صورت ارائه ضمانت آزاد خواهند شد.» نويد گرگين، اميد لشکري، محمد نصيري، انوشيروان زاهدي، اميرپاشا مظفري، سعيد برزگر، محمد خطايي، مهدي يعقوبي، پاشا کوهساري، رسول سرمدي، رضا بلباسي، روشنک فاني و جعفر اعتقادي پور روز پنجشنبه آزاد شدند. ابراهيم قربانپور، عليرضا تقدسي، کبير فاضلي و سيدسجاد خادم هنوز قادر به تامين ضمانت نشده اند اما در صورت ارائه ضمانت تا روز شنبه (امروز) آزاد خواهند شد. از سوي ديگر مهدي مشايخي، عباس حکيم زاده، نريمان مصطفوي، مجيد توکلي، احمد قصابان، حسين ترکاشوند، اسماعيل سلمانپور و کوروش دانشيار همچنان در بازداشت به سر مي برند.

اعتماد

مهدی محمودیان: «فضای سنگین و بسته حال حاضر دانشگاهها از قبل و از روی کار آمدن آقای احمدی نژاد و یکدست شدن حاکمیت قابل پیش بینی بود و هر چه به انتخابات نزدیک تر می شویم تلاش برای سرکوب و خفقان در دانشگاهها افزوده می شود» سیدمصطفی تاج زاده در گفتگویی با نوروز ضمن بیان این مطلب گفت: «با توجه به اعلام حضور آقای خاتمی در انتخابات دانشجویان و فعالان مدنی، سیاسی باید خود را در کوتاه مدت برای فشارهای بیشتر و سخت تر آماده کنند.»
این عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت، انتصابی کردن روسای دانششگاهها بجای انتخاب توسط هیات علمی و سپردن مدیریت به مدیران امنیتی و نظامی، بازنشسته و خانه نشین کردن اساتید برجسته، تعطیلی تشکلهای مستقل و منتقد دانشجویی و خلاصه تلاش برای تبدیل دانشگاهها به پادگان را از اهداف اصولگرایان در دانشگاهها می داند و ادامه می دهد: «بخاطر عملکرد منفی دولت نهم در دانشگاهها، اقتدارگرایان می دانند که اگر دانشجویان در عرصه انتخابات فعال شوند به طور قطع، اقتدارگرایان شکست سنگینی متحمل خواهند شد. به همین سبب اصولگرایان تمام سعی خود را می کنند تا در کوتاه مدت با خشن و نظامی کردن فضای دانشگاهها هزینه فعالیتهای سیاسی را برای دانشجویان بالا برده تا آنها از از فعل شدن در عرصه انتخابات بر حذر بدارند.»...

خبرنامه تربیت معلم: یونس میرحسینی دانشجوی حقوق دانشگاه شیراز که از مدتی پیش همزمان با موج احضار ها بازداشت شده بود و نزدیک به دو هفته در اعتصاب غذا به سر می برد با قرار وثیقه ۱۰۰میلیون تومانی از زندان آزاد شدهمچنین همسر وی خانم سحر یزدانی که برای پیگیری پرونده همسرش به دادگاه رفته بود بازداشت و پس از چند روز آزاد شد هم اکنون فضای دانشگاه شیراز به شدت تحت کنترل است و دانشجویان در خفقان شدیدی به سر می برند چنین به نظر می رسد که این اعمال فشار ها به دلیل گرامیداشت روز دانشجو و برگزاری تریبون آزاد توسط دانشجویان شیراز صورت می گیرد.